เรียงตามลำดับเหตุการณ์ในตอน “กวนอูไปรับราชการกับโจโฉ” พร้อมภาพประกอบที่สอดคล้องกับเนื้อหาในไฟล์ต้นฉบับ
ในสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้ โจโฉมีอำนาจทางการเมืองสูงและดำรงตำแหน่งมหาอุปราช เขาเห็นว่าเล่าปี่ซึ่งครองเมืองชีจิ๋วอาจเป็นกำลังสำคัญที่คุกคามอำนาจของตน จึงคิดยกทัพไปปราบเล่าปี่ ตอนนี้จึงเริ่มจากความขัดแย้งทางการเมือง มิใช่เพียงความบาดหมางส่วนตัวระหว่างตัวละคร
ก่อนยกทัพ โจโฉปรึกษาเทียหยกและกุยแกเกี่ยวกับแผนการศึก เพราะเกรงว่าอ้วนเสี้ยวอาจฉวยโอกาสตีเมืองฮูโต๋ในช่วงที่กองทัพออกไปทำศึก กุยแกเสนอให้จัดการเมืองชีจิ๋วก่อน แสดงให้เห็นว่าโจโฉไม่ตัดสินใจด้วยกำลังเพียงอย่างเดียว แต่รับฟังที่ปรึกษาและพิจารณาความเสี่ยงรอบด้าน
ม้าใช้ซึ่งทำหน้าที่ส่งข่าวรู้ว่าโจโฉกำลังจะยกทัพ จึงรีบนำข่าวไปแจ้งแก่ซุนเขียน กวนอูที่เมืองแห้ฝือ และเล่าปี่ที่เมืองเสียวพ่าย ฝ่ายเล่าปี่พยายามขอความช่วยเหลือจากอ้วนเสี้ยว แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ทำให้เล่าปี่ต้องเผชิญศึกโดยมีกำลังสนับสนุนจำกัด
เมื่อโจโฉยกทัพเข้าตี เล่าปี่พ่ายแพ้และต้องหลบหนีไปอาศัยอ้วนเสี้ยวที่เมืองกิจิ๋ว ความพ่ายแพ้นี้ทำให้พี่น้องร่วมสาบานต้องแยกจากกัน และกวนอูต้องรับภาระดูแลนางกำฮูหยินกับนางบิฮูหยิน ซึ่งเป็นภรรยาทั้งสองของเล่าปี่
หลังยึดเมืองชีจิ๋วได้ โจโฉยกทัพต่อไปยังเมืองแห้ฝือซึ่งกวนอูรักษาอยู่ โจโฉรู้ว่ากวนอูมีฝีมือ กล้าหาญ และเชี่ยวชาญการสงคราม จึงไม่ต้องการกำจัดกวนอู แต่ต้องการชุบเลี้ยงไว้เป็นกำลังสำคัญของตน
โจโฉส่งทหารล่อให้กวนอูออกมานอกเมือง จากนั้นจึงใช้กำลังเข้าล้อมไว้ กวนอูตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ แม้พร้อมต่อสู้จนตาย แต่หากตายลงทันที เขาจะไม่สามารถรักษาคำสาบาน ปกป้องพี่สะใภ้ และช่วยเล่าปี่ทำการใหญ่ต่อไปได้
เตียวเลี้ยวซึ่งเคยได้รับการช่วยชีวิตจากกวนอู อาสาเข้าไปเจรจา เขาไม่ใช้คำขู่เป็นหลัก แต่ใช้เหตุผลที่เชื่อมโยงกับสิ่งที่กวนอูให้ความสำคัญที่สุด คือคำสาบานต่อเล่าปี่ หน้าที่ต่อครอบครัวของเล่าปี่ และโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อช่วยเล่าปี่ในอนาคต
เตียวเลี้ยวอธิบายว่า หากกวนอูต่อสู้จนตายจะเกิดความผิด 3 ประการ ได้แก่ ผิดคำสาบานที่สวนดอกท้อ ไม่สามารถคุ้มครองภรรยาทั้งสองของเล่าปี่ และไม่สามารถรักษาชีวิตไว้ช่วยเล่าปี่กอบกู้บ้านเมือง เหตุผลเหล่านี้ทำให้กวนอูเห็นว่าการตายทันทีอาจเป็นการละทิ้งหน้าที่มากกว่าการรักษาศักดิ์ศรี
กวนอูยอมรับราชการ แต่ขอให้โจโฉยอมรับเงื่อนไข 3 ข้อ คือ ขอเป็นข้าของพระเจ้าเหี้ยนเต้ มิใช่ข้าของโจโฉ ขอปรนนิบัติและคุ้มครองพี่สะใภ้ทั้งสอง และเมื่อทราบว่าเล่าปี่อยู่ที่ใด จะขอลาไปหาเล่าปี่ทันที เงื่อนไขทั้งสามยืนยันว่าการยอมจำนนของกวนอูเป็นเพียงการตัดสินใจตามสถานการณ์ มิใช่การเปลี่ยนความจงรักภักดี
โจโฉไม่ยอมรับเงื่อนไขข้อสุดท้ายในตอนแรก เตียวเลี้ยวจึงยกเรื่องอิเยียงผู้กตัญญูมาอธิบายว่า หากโจโฉเลี้ยงดูกวนอูอย่างดี กวนอูย่อมสำนึกบุญคุณและตอบแทนก่อนจากไป โจโฉจึงเห็นโอกาสที่จะผูกใจกวนอูและยอมรับสัญญาทั้งหมด
เมื่อโจโฉยอมรับเงื่อนไขแล้ว จึงพากวนอูไปถวายตัวต่อพระเจ้าเหี้ยนเต้ พระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงแต่งตั้งกวนอูเป็นนายทหาร เหตุการณ์นี้สอดคล้องกับสัญญาข้อแรก เพราะกวนอูถือว่าตนรับราชการต่อองค์พระมหากษัตริย์ ไม่ได้ยอมเป็นคนของโจโฉโดยตรง
โจโฉดูแลกวนอูอย่างดี ทั้งจัดที่พัก เลี้ยงอาหาร มอบเงินทอง ผ้าแพร และให้เกียรติในหมู่ขุนนาง การกระทำเหล่านี้แสดงความสามารถของโจโฉในการใช้คน เขามองเห็นคุณค่าของศัตรูและพยายามเปลี่ยนคนมีฝีมือให้เป็นกำลังของตน แต่การให้ของโจโฉก็มีเป้าหมายทางการเมืองอยู่ด้วย
เมื่อโจโฉมอบเสื้ออย่างดีให้ กวนอูนำเสื้อใหม่สวมไว้ด้านใน แล้วสวมเสื้อเก่าที่เล่าปี่เคยให้ไว้ด้านนอก กวนอูอธิบายว่าไม่ต้องการให้ผู้คนครหาว่า “ได้ใหม่แล้วลืมเก่า” เสื้อทั้งสองจึงเป็นสัญลักษณ์ของบุญคุณสองฝ่าย: กวนอูรับน้ำใจใหม่จากโจโฉ แต่ยังยึดมั่นในความผูกพันเดิมกับเล่าปี่
โจโฉเห็นว่าม้าของกวนอูผอมและมีกำลังน้อย จึงมอบม้าเซ็กเธาว์ซึ่งเคยเป็นม้าของลิโป้ให้ กวนอูยินดีมากและลงจากม้าคำนับโจโฉ แต่เหตุผลที่ยินดีไม่ใช่เพราะม้ามีราคาแพง หากเป็นเพราะม้าเซ็กเธาว์วิ่งได้รวดเร็วและจะช่วยให้เขาเดินทางไปหาเล่าปี่ได้ทันทีเมื่อทราบข่าว
แม้โจโฉจะพยายามผูกใจกวนอูด้วยเกียรติ ทรัพย์สิน เสื้อ และม้า กวนอูก็ยังแสดงอย่างเปิดเผยว่าตนภักดีต่อเล่าปี่ โจโฉน้อยใจ แต่ก็เข้าใจว่ากวนอูเป็นคนกตัญญู และเชื่อว่ากวนอูคงไม่จากไปจนกว่าจะได้ตอบแทนบุญคุณของตนเสียก่อน ตอนนี้จึงจบลงด้วยความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน: โจโฉชื่นชมคนซื่อสัตย์ แม้ความซื่อสัตย์นั้นมิได้มอบให้ตนเป็นอันดับแรก
กวนอูยอมรับราชการกับโจโฉเพื่อรักษาชีวิตไว้ทำหน้าที่ต่อเล่าปี่ มิใช่เพราะเปลี่ยนความภักดี ส่วนโจโฉแสดงความสามารถในการมองคน ให้เกียรติคนเก่ง และใช้น้ำใจผูกใจผู้มีความสามารถ ความขัดแย้งสำคัญของตอนจึงอยู่ระหว่าง “บุญคุณใหม่” กับ “ความผูกพันเดิม” และระหว่าง “การยอมตามสถานการณ์” กับ “ความซื่อสัตย์ภายในใจ”